Hayat, iki dudak, iki parmağın arasında,
damar ve sinir kutusu,
pis bir kan torbası aslında,
Alt tarafı
iki damla yaş,
çığlık sadece.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




karamsarlık yakışmaz size
ancak imgeler duygu ve gerçek harika
Şeref yıldırım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta