Seni tanımadan hayatın tadını bilmiyordum.
Ne güzelmiş yaşamak, hayata sımsıkı sarılmak.
Tüm nefretleri, kabus dolu günleri geride bıraktım.
Her sabah aynaya bakarken ruhsuz birini görürdüm.
Her sabah kalktığımda 'yine mi' derdim.
Şimdi ise bir hedefim var, yepyeni bir insan oldum.
Akşamları yatarken 'acaba sabahı görebilecekmiyim'
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta