Seni tanımadan hayatın tadını bilmiyordum.
Ne güzelmiş yaşamak, hayata sımsıkı sarılmak.
Tüm nefretleri, kabus dolu günleri geride bıraktım.
Her sabah aynaya bakarken ruhsuz birini görürdüm.
Her sabah kalktığımda 'yine mi' derdim.
Şimdi ise bir hedefim var, yepyeni bir insan oldum.
Akşamları yatarken 'acaba sabahı görebilecekmiyim'
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta