Hayat Şiiri - İsmet Ülker

Ne güldün, ne de güldürdün
Sen beni yaşarken öldürdün
Yeri geldi sana sövdürdün
Bari bir tebessüm et be hayat

Neyim varsa aldın elimden
Benim olanı ver helalinden
Hiç anlamıyorsun insan dilinden
Bir kerecik olsun gül be hayat

Gençliğimi aldın, yıllarımı çaldın
Umarsızca feleğin ipini saldın
Ne geçti eline, ettiğinle kaldın
Sen çok acımasızsın be hayat

Doğdum doğalı gülmedi yüzüm
Ağlamaktan kör oldu her iki gözüm
Sende bulamadım derdime bir çözüm
İnsafın yokmuş senin be hayat