Ka-ran-lık ge-ce-ne ben de u-yan-dım —
Ay-nı so-ğuk-lar-da sab-ra da-yan-dım —
Ki-me suç so-ra-yım sus-tum da yan-dım —
Pa-yı-ma dü-şe-ni böl-me-di ha-yaat —
Geç de ol-sa bir gün gü-ler ha-yaat —
Kül-den do-ğar gön-lüm ya-nar ha-yaat —
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta