Hayat Şiiri - Servet Balıbey

​Kendime gelmem için, gitmem mi lazım?
Rahatlayabilmek için acı mı çekmeli?
Gülmek istiyorum ya ey gözü yaşlım,
Nefret edebilmek için çok mu sevmeli?

​Sessizliğin içinde feryatlar gizli;
Her gecenin sonunda kaç gündüz bekler?
Derman mı arıyorsun? Şunu bilmeli:
Toprakla dost olmalı, o seni bekler.

​Ne yollar tükendi ne de duraklar;
İçimde bir savaş, çökmüş barışlar.
Mademki her vuslat ayrılık gibi,
Benim bu gurbette nasıl yurdum var?

​Kelimeler yorgun, sessizlik asi;
Ömür dediğin şey, ölüme vasi.
Gözlerimi yumup baktım ardıma:
Kefen asıl giysi, hayatlar nefsi