Kabuk tutmuş yaramı
Kanatıyor bu hayat
Dünkü kötü günümü
Aratıyor bu hayat
Duymak istemesem de
Anlatıyor bu hayat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne güzel, gayet sade ve samimi bir anlatım. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta