Hayat! Sana yok artık
şikayetim. Verdiğin her şeye eyvallah. Hemen hemen tüm acıları tattırdın, hemen hemen tüm
sevinçleri yaşattın.
Teşekkür ederim bana
verdiklerine. Misafir olduğum şu yıllarda gördüm ki herşey bom boş,
her şey boşuna. insanların çabası boşuna. Aldığımıiz her nefes sayılı şu
alemde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta