Bazen insanlar gri uçurumlara sürüklenir.
Kanatları kelebek gibidir, narindir, kırılgandır, çaresizdir.
Güçleri olmasına rağmen kendilerini korumasız bırakırlar.
Her insan annesinin rahminden toprağa yolcudur .
Meselenin başı ve sonun özeti budur.
Bu arada kalan kısımda, geldiğiniz yeri, gideceğiniz yeri, içinde bulunduğunuz toplumu ve yapılan haksızlıkları dilediğiniz kadar eleştirme ve beğenmeme hakkınız vardır.
Ama son asla değişmez !
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta