Paçasından tutarcasına yaşıyorduk hayatı.
Dizlerimizi kana bulayan kaldırım taşlarını;
Tecrübe niyetine, atmıştık heybemize.
Molalarımızdı, çıkmaz sokaklarımız..
Eskidendi, suyun ikram adına sunulduğu sofralar..
Yemek tabaklarının cirit attığı sokaklar.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta