Paçasından tutarcasına yaşıyorduk hayatı.
Dizlerimizi kana bulayan kaldırım taşlarını;
Tecrübe niyetine, atmıştık heybemize.
Molalarımızdı, çıkmaz sokaklarımız..
Eskidendi, suyun ikram adına sunulduğu sofralar..
Yemek tabaklarının cirit attığı sokaklar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta