Ey hayat, varlığına lazımken binbir safa
Yokluğuna mecburken katlanılmaz bir cefa
Fıtratında gerekirken nihayetsiz vefa
Mahiyetin zıttına dönmüş, bilmem ne hafa
Ey hayat, sendin şerbetini bize içiren
Sendendi mutluluk hep, serpme üzüntü bazen
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta