Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"kûn fe yekûn"
ne ağaçlar vardır meyvesiz
ama yaprakdan çok çiçek çiçek,
ve nice krizalitler gördüm
kanat takıp semada süzülecek..
"O" ol der de
varmıdır itiraz edecek...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta