Hayat, yürümek yada koşmak inadına,soğuğu kemiklerinde hissederek. akşam ayazında gitmek eve,sobanın başında boşyere.
hayat,yarını kelebeklerle karşılamak,
bir minik gülüşle feda etmek dünyaları.
bir yüreği yaşatmak benliğinde,
tüm imkanları yoktan var ederek.
hayat içten bir tebessüm,
silebilmek gözlere dolan yaşları.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta