Hayat,sanki bir tiyatro
Rol yapıp,duruyorum.
Mutluluk oyununu
Oynayıp,duruyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kim rol yapmıyor ki,,,Sokakta yürüyenlerin maskeleri bir an düşse kimbilir ne yüzler çıkar ortaya.Kutlarım güzel şiir.Sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta