Hayatı anlata bildiğim kelimeler,
tuzruhu gibi yakıyordu gırtlağımı.
Ve yüreyim hijyenik pazartesi akşamları yaşıyordu,
belediyenin yıkadığı caddenin bonboş sokaklarında.
Hayat çamaşır makinasında,
90 derecede, önyıkamayla,
kurtulmaya çalışıyordu bütün renklerinden.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta