Hayatı anlata bildiğim kelimeler,
tuzruhu gibi yakıyordu gırtlağımı.
Ve yüreyim hijyenik pazartesi akşamları yaşıyordu,
belediyenin yıkadığı caddenin bonboş sokaklarında.
Hayat çamaşır makinasında,
90 derecede, önyıkamayla,
kurtulmaya çalışıyordu bütün renklerinden.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta