İşte gözlerinin önünde,
Esrarengiz koca bir masa.
Üzerinde özene bezene sıralanmış taşlar
Şah,vezir,at,fil,kale
Ve de piyonlar.
Sek sek oynar gibi kaydırırsan her birini sağa sola
Avuçlarının arasında başın,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Hayat...İşte, budur bazen.
Ninem derdi hep , ''Ne oldun deme, ne olacağım de' diye..Bizler bu terbiye ile büyüdük. Ama gittikçe o mütevazilikten uzaklaştık. Bu da kendimizi dev aynasında görmemize yol açtı. Hal böyle olunca da düşüşlerimiz sert oluyor işte. Çıkarken tutunduğun elleri unutursan, inerken tutunacak el bulamazsın işte,şiirdeki gibi.
Bugün okuduğum şiirlerde tema hep buydu. Şiirler 'en çok yoksunluğunu hissettiğimiz hasletleri' özlüyor dedim kendime.
Güzeldi okumak. Kaleminiz daim olsun. Saygımla..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta