Kemeraltı çarşısından alınan bir pantolon gibiyim
Hiç ihtiyaç yokken ve öylesine belki giyilir diye
Kimine kısa geliyorum çekiştirip duruyor oradan oraya
Uğraşıyor üşüyen bacaklarını kapatmaya,
Yetemiyorum, yetişemiyorum daha da iç içe geçiyor ilmeklerim
Daha bir kısalıyorum sanki hırpalandıkça
Kimine ise uzun, kıvıran oluyor, rengim kıvrımlarımda ağırlaşıyor,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta