Dışarıda yağmur sesi kulaklarımda.
Fısıldıyor sanki HaYaT, ılık nefesini.
Yorgun kalbine yenik düşerse insan.
Ölüm olur mu hiç, gecenin adı?
Biliyorum çekiyor toprak, her damlasını.
Ve yağmurun gözyaşlarını.
Ya vurursa insan kalbine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta