Ey hayat
en büyük zaman dokusu
günlerimi, anıları
ve annemi, dostlarımı
bırakıp baktım kendime
çöküntüm ağır ve karanlık
karanlık değil hayır her zaman
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




kendi dallarımda
nice dikenleri ayıkladım
köklerim hala alt akıntıda
........
Böyle de güzel seslenilirmiş hayata !..
güzel bir şiir tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta