Zirvesine ulaşılamayan yükseklikte
İnsanın zamansız göremediği
Ve belki de dokunuşunu asla hissetmeyeceği
Hala beyaz ve soğuk yüzlü
Saf ve dokunulmamış kar gibi hayat
Damla damla yavaşça bırakır kendini
Hiç bilmediği ama hep var olan
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta