Hayat bana çok şey öğretti.
Birini sevmeyi, gönül vermeyi mesela.
Sevilmediğini anladığında vazgeçmeyi.
Unutmayı tüm benliğinden silmeyi.
Sonra hiç bir şey olmamışcasına çekip gitmeyi.
Sonra da yüreğimi başka denizlere sürmeyi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta