Gülümsememi unutmamak için direniyorum.
Hayat neydi' nasıldı?
İnsanlar neredeydi?
Bilmiyorum!!!
Hala gülümsemenin basit ama olağanüstülüğüne sığınmış bir şekilde bekliyorum.
Çektim elimi eteği herkesten!
Susuyorum..
Bir nisan akşamı,serin bir günün,
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,
Devamını Oku
Şark'ın bu sevimli,güzel köyünün
Cenneti andıran bir akşamıydı.
Sizi ilk balkonda gördüğüm gündü,
Yüzünüz sararmış gibi göründü,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta