Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
hayat,
çoğu zaman hüzünlü,
çoğu zaman kederli,
çoğu zaman nefret ettiğimiz.
mutlu olmak için çok çalıştığımız,
fakat olamadığımız.
küçücük bir an
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta