Seven, sevdiğine elbette ki fedakarlık yapar.
Her gün o'nu bir yerlere götürür,
Her gün dışarlarda gezdirir, yapar eder vesaire.
Bir zaman sonra, bu yaptığı kendisine vazife olur.
Ve ikisinin arasında artık aşk biter,
Her şey vazifeymiş gibi olur.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta