Bakkal defterlerine düşmemiş hayat,
Amele pazarında sorulmamış sorudur.
Dokunaklı gözleri olan bir çocuktur.
Tenha sözlere muhalif şizofren,
Metruk yerlerine kaçak beyanat,
Nâkiz ömrümüze mahsustur.
Aczden mülhem yurtsuz muhacir,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta