Dünya nereye gittiğini bilmeden
Zaman akıyor meçhule doğru.
Hayatlar, kurumuş bir yaprak gibi.
Ağaçların altında ezilmekte,
Hayalleri denizlerde boğulmakta.
Anılar ise zihinlerde çatışmakta…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta