İşte o zirvesine ulaşılamayan dağda
Hiç kimsenin bir kez dahi görmediği
Tek bir dokunuş hissetmemiş
Hala beyaz ve soğuk yüzlü
Bahar güneşiyle yavaşça erimeye başlayan
Saf ve dokunulmamış kar gibi hayat
Sonra o damlalar yavaşça bırakır kendini
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta