Hayat, düşünceyle başlayan bir noktadan, düzgün olmayan bir yürüyüşe katılımcı olarak çıkmak.
Hayat, başı dumanlı bir dağ iken; güzelliklere özenmek ve silineceğini bile bile gerçekten kaçmak.
Hayat, engin denizlerin maviliğine aşık olmak ve acemi bir kaptan gibi belirsizliğe yelken açmak.
Hayat, kanat varken yerlerde sürünmeyi, tercih etmek, kolsuz kanatsız iken yükseklerde uçmak.
Hayat, gönül gözü kör bir bedene yıllar yılı yılmadan, körü körüne sevgi ve özlem ışıkları saçmak.
Hayat, aynı kulvarda koşarken çelme alıp tökezlemek, yıkılmak, yıkıla yıkıla kulvarda gidebilmek.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta