Ömrün sonbaharı bak öyle sert esiyor ki eylül rüzgarları
Düşündün mü dallarda tutunmaya çalışan yaşlı, sarı yaprakları
Bak yollarda savruluyor oradan oraya bitmiş artık umutları
Bilinmezliğin seline kapılmışlar onlar sonsuzluk yolcuları
Hep acılar yok, hayatın bazen yeniden açar tomurcukları
Gençlik bizim içimizdedir bizler yeşertiriz o yaprakları
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta