Ömrün sonbaharı bak öyle sert esiyor ki eylül rüzgarları
Düşündün mü dallarda tutunmaya çalışan yaşlı, sarı yaprakları
Bak yollarda savruluyor oradan oraya bitmiş artık umutları
Bilinmezliğin seline kapılmışlar onlar sonsuzluk yolcuları
Hep acılar yok, hayatın bazen yeniden açar tomurcukları
Gençlik bizim içimizdedir bizler yeşertiriz o yaprakları
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta