Birkaç kare mutluluk figürü,
Yarınlara dair umut aşılar gibi…
Gerisi drama üzerine kurgulanmış yaşamın,
Ve hayat hüzün sarısını bırakır insanın yüreğine…
Birkaç gülümseme insanın yüzündeki,
Mutluluk hep sürecek gibi…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta