Nefesin tenimi
Düşlerin hayallerimi
Yakıyor sevdiğim..
Sardığında beni
Soluğuna kenetlenip
Tek beden
Tek yürek gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




işte sensizliğin yerini yalnızlığa bıraktığı an!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta