Sitemi vardı nankör hayata,
Sitemi vardı bozuk sisteme,
Dayanamıyordu;
Haksızlığa, soysuzluğa, yolsuzluğa..
Mertti, yiğitti.
“Benden bahsetsinler”, diye yaşamıyordu hayatı.
O, olduğu gibi dümdüz yaşıyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta