Çocukluğumda sorumluluk yüküm
Mutlulukla geçmedi birtek günüm
Kısaldı bu boyum kurudu gùlüm
Saz telinde şiir olmuş halim var
Niçin yaşıyorum diye sormayın
Kapanmış yaramı sizde açmayın
Ağlayan gözleri güler sanmayın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta