Gökten yeryüzüne düşen karlar gibiydi hayallerim.
Önce çok güzel, seyirlik
Sonra üşüten, soğuk
Ve en sonunda eriyip giden.
Yitirilen yani
Ellerimin arasından akıp giden hayallerim vardı…
Ne gidilmesi gerekene gittim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta