Bazen kendi kendime hesap soruyorum,
Maziyi aklıma getiriyorum,
Seninle kurduğumuz hayalleri hafızamda canlandırıyorum,
Düğünümüz ne kadar güzel olacaktı dimi?
Yer yerinden oynayacaktı,
Beyaz gelinlik sana ne kadar çok yakışacaktı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta