Gözlerimden yüreğime biriktirdiğim yaşanmışlık adına;
Bulamadığım sevgiliydi mutluluk...
Gönül kalemimden düşen;
Dost bildiğim yalnızlığımla beraber, yazdığım dizelerde bile...
Dağıtamadığım umutsuzluk...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayatta hâla böyle dostlukların olması gurur verici...
Harika dizeler bunlar..özellikle de final...dostun şanslıymış...
''Bulamadığım sevgiliydi mutluluk...''
Çok sıkı yazmışın dostuna..
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta