Hayalleri Bir Dörtlüğe Sığdırdım

Ben şairim
Kafiyesiz bir dörtlüğe asmışım yüreğimi
Tek başıma büyütmüşüm içimdeki öksüz çocuğu
Dağların doruğunda ne fırtınalar yemişim
Hala anlamadınmı kalbim nereli
Sen şiirlere yakışırsın yazıldıkça bitmiyorsun
Bu gün yine günlerden eylül
Yine geldi hazan mevsimi.
Ne zaman geçmiş bunca seneler.
Neredesin ey sevgili elde neler var

Kokun sinmiş yüreğim başına
Gözlerim uzaklara daldıkça ağlarım
İçimde kucakladığım sevgilerin
Kehribar kahvesi gözlerin özlemi zor
Nehirler gibi akıp geçse de zaman
Seni sevmek hiç yormadı beni
Her limanda seni arayan yalnızlığım var

Son cigaram gibisin
Yaksam bitecek korkularım var
Saklasam cebimde kırılırsın
Aldım resmini karşıma koydum
Anlattım yüreğimdeki seni sana
Neredesin ey sevgili çok yorgunum
Daha suskunluğuna kaç zaman var

Bir bilsen ne yangınlarda büyütmüşüm
İçimdeki nemli gözlü çocuğu
Kalk ben geldim savur saçlarını geriye
Öpülecek bir yer aç alnından dudaklarıma
Mavi gözlü Van gibi ay doğsun geceme
Ben senin için papatyalar topladım
Sende kendin gibi
Benden uzak yıldızları topla
Hadi yürü be çoban yıldızı
Kabuk bağlasın yürekteki yaralar

19/08/2025