Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Bu şehirde her akşam
Hüzünlü bir ayışığı olsam
Aşkı ararken gözlerinde
Gülüşüne teslim olsam
Iki odalı bir evde
Ne gündüz dedik,ne gece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Cekip gitti bir sabah
Hayalleri bende kaldı Bizede hayallerle yaşamak kaldı Yüreğiniz ve kaleminiz dert görmesin saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta