Bu harabe gönlümü saray sanma ne olur
Yokluğuna alışmak kolay sanma ne olur
Günlerim asır gibi bir ay sanma ne olur
Mutluluğu aramam gittiğin günde kaldı
Umutlarım tutuklu hayaller sende kaldı
*
Ne perdelerim açık ne de bir lamba yanar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
