Gözlerin çocuk oluyor geceleri tren garında.
Gülümseyişin geliyor aklıma bazen,
Simit satıyordu umutlarım o zamanlar…
Sen ağlarken,
Uzun uzun sirenler çalıyordu beynimde.
Oysa bir kuş bile ıslanmazdı gözyaşlarında…
Dudakların rüzgâr yorgunu,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




güzeldi...keyfle okudum.. tebrik ve sevgiler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta