Hiç dinledin mi gecenin karanlığındaki sesimi.
Duydun mu hıçkırıklarımı,yalvarışlarımı
Çağresizlik buralar ben de dahil.
Her karış toprak gözyaşlarımla sulandı.
Ne yeşermek var ne bir tebessüm.
Nankör diyemem onlara belki ben suçluyum.
Ama sessiz kalmak,bile bile kadere razı gelmek suçsa,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
