Bilmediğim bir evin damındayım bu akşam
Sırt üstü yıldızları seyretme imkanım var
Düşünmüyor değilim hep burada mı kalsam
Ne de olsa sabaha mahkum bu akşamlar
Bir adam var yürüyen lambaların altında
Hayalkolikti sanki sarhoştu mutluluğa
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta