Bardaktan boşanırcasına yağan o sağanakta
Hani seni tanıdığım O gün var ya
Zannettim ki yağmur gibi sende rahmet olacaksın dünyama
Yazık ki hayalkırıklığından başka birşey bırakmadın ardında
Bir ümit sarılmıştım sıcaklığına
Bir ümit tutunmuştum samimi ve içten oluşuna
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Emeğinize yüreğinize sağlık mutlulukla kalın...
Tebriklerimi sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta