Biliyordu,nasibinde kırıntılardan ötesine yer yoktu.Doğduğundan beri kendini hayalkırıklıklarının en görkemlisine hazırlamıştı.Doğumu bir hayalkırıklığıydı zaten; bilinçaltının çok üstünde bir oyundu bu...Darbe çocuğuydu ve darbe çocuğunun kaderiydi kırgın hayallerle bilenmiş bir hayat Aslında artık çokta birşey beklemiyordu hayattan,bundan sonra o da kaderin önünde savrulan bir yapraktı Birşeylere meftun olmak ona haram kılınmıştı bu hayatta.Elindeki yaprağa çevirdi başını ve: Değil mi ki ömrün bir rüzgarlık; değil mi ki yazın, tutunduğun her dalda bir mevsimlik bir hükümranlık...bundan sonra kaderin kaderimdirdedi.Yerinden kalktı,yürüdü,yürüdü,yürüdü...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta