Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Kim bilir kaç kere, başkasının üzerine kurulan hayaller yüzünden 'tanıyorum' dediklerimiz, 'utanıyorum' dediklerimize döndü!? Bu onların suçu mu? Hayır! Tam da, mısralarınızda söylediğiniz gibi, 'Yalnızca
Kendi salaklığınıza.....
'Dostlar, hep ordadırlar ve daima 'tanıyorum' dediğimiz kişiler olarak kalırlar.' Bunu kalbiniz söylemiş, kaleminiz de onaylamış Mutlu Çelik...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta