Hayalinle Şiiri - Ayşe Uçar

hoyrat rüzgârların
nefesinde kırkikindi yağmurları
dört yan sırılsıklam hüzün seli
hep katar katar göğüne mi akar
kuşlar kelebekler

bir ben mi yetim bir ben mi kanatsız
bir ben mi ırak

ziyan hep sevda
göç yorgunu zamanların boş heybesinde
büyüse içimde tohumlanan ağzı süt kokan umut
dallanıp budaklanmadan ansızın kasırga gözünden
düşecek eğreti

her an avucumdan havalanacak aşk
burnumun direğini sızlatacak kadar yaralı
ölüm gibi marazlı

çaresizliğim
adını sayıklayan günlerin dilinde ölümcül sızı
kokusu keskin iç yakan nane özü gibi ferah
suskunluğum çıbanbaşı
göğsüme saplanan hançer
yarım kalmışlığımın
kayıtlı fotokopisi

ellerin bulutların yumuşaklığı
ellerin kudretli bir anka’ nın tutkulu masalı
dokunduğu sözcükleri devasız yangınlara çıralayan
sana seslenişlerim kifayetsiz can yıkıcı

uzaklardan savrulan rüzgârının önünde toza toprağa
karışmak benimkisi

savaşırım her gün hayalinle
ıssız bir adanın dik falezlerine çarpan köpüren dalgalar gibi
geri dönüşüm yok düştüm sevdanın kör kuyusuna
her boğuluşum yine hep kendimden sana doğru

1304202602:35