Gözüm kamaştı bir mavi göz süzmesinden,
Geriye dönüp ardından, o mu dedim sahiden.
Titreyen sesimle bu kadar benzerlik olmaz dedim,
Şüphede kalan aklımı, yorgun kalbimle çeldim.
Yolun sonunda ki garda, geceki son treni sordu,
Belkide benim için bu son şans olurdu.
Koşup ardından tutup elini, o soğuk teni,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta