Yine bir akşamüstü sessizliğinde,
Adaların üzerinden duvarıma yansır
Ilık ve turuncu güneş ışığı.
Eski bir romandan başımı kaldırdığımda,
Bir melek eli gibi dokunur nazikçe yüzüme.
Ve başımı çevirir ufkun sonsuzluğuna,
Mavi, sarı ve kırmızının dansına.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta