Masamda bir vazo,vazoda senden kalan, kurumuş bir kaç gül
Yaprakları sararmış,bir kaçı masa örtüsü üzerinde can çekişiyor
Vazonun yanında bir şamdan, üzerinde titreyerek yanan bir mum
Elimde kadehim,seni düşünerek içiyorum yavaş yavaş,yudum yudum...
Karşımda bir sandalye üzerinde bana hüzünlü ve yaşlı gözle bakan hayalin
Üstünde göz yaşlarınla ıslanmış kazagın,kazagın üzerinde dagılmış saçların
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta